Jaworzyna
Śląska

Puszcza Piska to największa leśna kraina na Mazurach, jeden z największych w Polsce zwartych kompleksów leśnych, o "powierzchni leśnej wynoszącej ok. 86 tys. ha i powierzchni ogólnej (wraz z jeziorami, łąkami i wioskami puszczańskimi) wynoszącej ok. 105 tys. ha. To obszar lasu o długości 40 km i szerokości ponad 35 km. A prócz lasu — jeziora, z największym w kraju jeziorem Śniardwy i wspaniałym Jeziorem Nidzkim na czele, rzeki — ze słynną z malowniczości Krutynią i meandrującą Pisą o wartkim biegu. Teren o wyjątkowych walorach krajobrazowych, przyrodniczych i turystycznych. Atrakcyjny zarówno dla wypoczynku biernego, letniskowego, jak i dla turystów: żeglarzy, kajakarzy, piechurów, kolarzy i zmotoryzowanych, a w zimie — dla miłośników kuligów i osób uprawiających narciarstwo klasyczne. A ponadto znakomity teren wędkarski i łowiecki. Puszcza Piska jest nieźle zagospodarowana turystycznie, a sieć obiektów Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego jest tutaj wyjątkowo bogata: Babięta, Jabłoń, Kamień, Krutyń, Mikołajki, Nowy Most, Ruciane-Nida, Spychowo, Zgon, Zamordeje; w najpiękniejszych zakątkach Puszczy Piskiej i najchętniej uczę-szczanych miejscowościach została zlokalizowana baza noclegowa PTTK. Położenie. Puszcza Piska leży na Pojezierzu Mazurskim, po części w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich, po części na Pojezierzu Mrągowskim, przede wszystkim jednak na Równinie Mazurskiej. Jej granicę północną wyznacza linia przebiegająca wzdłuż kolei i szosy z Mrągowa do Mikołajek, a dalej przez Łuknajno i Śniardwy do Pisza. Granicę wschodnią stanowi rzeka Pisa, od Pisza w dół do miejscowości Kozioł. Granica południowa puszczy przebiega wzdłuż granicy Równiny Mazurskiej i Kurpowskiej od wsi Kozioł na wschodzie do miejscowości Świętajno i Chochoł na zachodzie. Zachodnia granica kieruje się od tych miejscowości w stronę Mrągowa. Pod względem administracyjnym Puszcza Piska podzielona jest pomiędzy dwa województwa: olsztyńskie na zachodzie i suwalskie na wschodzie. Gospodarka leśna podlega Okręgowemu Zarządowi Lasów Państwowych w Olsztynie. Teren puszczański podzielony jest na obręby: Chochoł, Krutyń, Maskulińskie w Rucianem-Nrdzie, Mikołajki, Pisz, Racibórz, Ruciane, Spychowo, Strzałowo, Szeroki Bór i Wilcze Bagno. Nazwa. Obecna nazwa puszczy pochodzi od miasta Pisz, nazwy pochodzenia pruskiego, wywodzonej od wyrazu pisa, co oznaczało bagno. Prusowie nazwali tak rzekę o trudno dostępnych, bagnistych brzegach, nad którq założono Pisz. W pierwotnej wymowie nazwa rzeki brzmiała Pysza, później Pysz. Wojciech Kętrzyński odkrył nazwę rzeki jakoby już na piętnastowiecznej mapie, a na pewno zamieszczona została w 1684 r. w dziele Ch. Hartkno-cha Alt- und nenes Preussen, wydanym w Niemczech. Niegdyś nazywano puszczę Wielką Knieją, Knieją Jańsborską lub Puszczą Jańsborską. Dwie ostatnie nazwy również wiążą się z Piszem. Jańsbork albo Hańsbork — tak ludność polska nazywała miasto Pisz, które z chwilą nadania mu praw miejskich w 1645 r. otrzymała formalną nazwę Johannisburg, biorącą się od nazwy krzyżackiego zamku, wzniesionego w XIV w. nad Pisą.